Główny Urząd Statystyczny poinformował właśnie, że w roku 2020 przybyło rodzin żyjących w skrajnym ubóstwie. Równocześnie wzrósł odsetek dzieci i sieniorów żyjących w ubóstwie od 2016 roku.
GUS udsostępnił dane na wniosek posła Koalicji Obywatelskiej Krzysztofa Brejzy. W odpowiedzi na złożone pismo GUS poinformowal, że skrajne ubóstwo w naszym kraju wzrosło z 4,9% w roku 2016 do 5,2% w roku 2020. Odestek skrajnego ubóstwa wśród dzieci wzrósl z 5,8% do 5,9%, a wśród seniorów nastąpił wzrost z 3,4% do 4,4%.
Główny Urząd Statystyczny ustala wskaźnik ubóstwa skrajnego przez odestek osób w gospodarstwach, w których poziom wydatków jest niższy od przyjętej ustawowo granicy ubóstwa.
Poziomy ubóstwa według Głównego Urzedu Statystycznego
Ubóstwo skrajne
Ubóstwo skrajne GUS określa na podstawie minimum egzystencji, które jest szacowane przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych (IPiSS). Konsumpcja poniżej tego poziomu zagraża życiu i zdrowiu człowieka (616, 55 złotych miesięcznie dla jednoosobowego gospodarstwa domowego).
Ubóstwo relatywne
Ubóstwo relatywne GUS określa na podstawie przeciętnych miesięcznych wydatków polskich gospodarstw domowych. Gospodarstwa domowe, których wydatki wynoszą mniej niż 50 proc. tych przeciętnych są uznawana za żyjące w ubóstwie relatywnym.
Ubóstwo „ustawowe”
Ubóstwo „ustawowe” jest wyznaczane na podstawie kryteriów dochodowych do pomocy społecznej. Osoby, których miesięczne dochody są niższe, mają prawo do wsparcia w formie świadczeń pieniężnych z MOPS-u i innych instytucji wsparcia.
Źródło: Bankier.pl / GUS
Zdjecie: Pixabay