Decyzja premiera Donalda Tuska o zniesieniu obowiązkowych zadań domowych w polskich szkołach podstawowych wywołała mieszane reakcje wśród nauczycieli.
Chociaż polscy uczniowie należą do jednych z najbardziej obciążonych pracą szkolną w Europie, wprowadzenie tego rozwiązania spotkało się z podziałem opinii. Eksperci zwracają uwagę, że decyzja premiera powinna być poprzedzona bardziej dogłębnym zastanowieniem nad skutkami tej rewolucji edukacyjnej.
W piątek premier Donald Tusk ogłosił, że w szkołach podstawowych od kwietnia znikną obowiązkowe zadania domowe dla klas 1-3. Natomiast dla klas 4-8 będą „tylko dla chętnych i bez oceniania”. Decyzja ta, będąca odpowiedzią na obciążenia uczniów pracą domową, wzbudziła różne emocje wśród nauczycieli.
Prof. Arnold Kłonczyński z Uniwersytetu Gdańskiego pozytywnie ocenia wprowadzone zmiany, określając je jako „działanie interwencyjne” mające na celu ograniczenie negatywnych skutków obecnego systemu edukacyjnego. Zniesienie prac domowych dla najmłodszych i ich ograniczenie dla starszych uczniów jest krokiem w dobrą stronę, zdaniem Kłonczyńskiego.
Jednak nie wszyscy nauczyciele są przekonani do tego radykalnego rozwiązania. Magdalena Wąsowicz, nauczycielka z wieloletnim doświadczeniem, wyraża obawy co do wprowadzenia tej zmiany, zwłaszcza w kontekście przeładowanych programów nauczania. Podkreśla również, że brak zadań domowych może negatywnie wpłynąć na proces nauki czytania, zwłaszcza w sytuacji, gdy rodzice nie mają czasu, aby poświęcić się tej kwestii w domu.
Inny nauczyciel zauważa, że brak obowiązkowych zadań domowych dla uczniów klas 7-8 może być nieprzemyślany. W wieku 14-15 lat młody człowiek powinien zdobywać świadomość samodzielnej pracy intelektualnej w domowym lub bibliotecznym zaciszu.
Rozwiązanie ogłoszone przez premiera Tuska wydaje się być próbą złagodzenia presji na uczniach. Jednak przyszłość tego eksperymentu edukacyjnego pozostaje otwarta na dalsze dyskusje i ewentualne korekty.
Źródło: onet.pl